Naam: Jeroen Kon
Leeftijd: 53 jaar
Eerste baan: PR-staffunctionaris NPCF, Utrecht
Beroep: Woordvoerder/speechschrijver provincie Zuid-Holland
Woon- en werkplaats: Den Haag
Burgerlijke staat: Single
Grootste overtuiging: Zonder wrijving geen glans
Tip voor de mensheid: Besef dat we samen sterker zijn dan alleen
Fotolocatie: Gastrovino La Liguria, Scheveningen
Den Haag
De naam van de stad waarbij ik altijd met trots vertelde dat ik daar geboren was, het is nu mijn thuis. Sinds een jaar werk en woon ik in de politieke hoofdstad van Nederland. Eerlijk is eerlijk, ik moest wennen aan het rauwe randje maar ik voel me met de dag meer thuis in de stad die laveert tussen zeewater en vaste grond.
Kunst
In mijn werk maar ook in mijn privéleven geniet ik van al het moois dat de provincie Zuid-Holland te bieden heeft. Zowel de geschiedenis als de toekomst kan me helpen om een toespraak te schrijven met een betekenisvolle boodschap. Den Haag beschikt over een enorme schat aan cultuur en ik kom graag in het Kunstmuseum met haar gevarieerd aanbod, al is het maar om me te vergapen aan de prachtige architectuur. Ook het Mauritshuis en het Escher Museum vind ik uniek.
Inspiratie
Van jongs af aan heb ik een sterke binding met het land Afrika. En met sterke vrouwen. Eén daarvan is Kuki Gallmann. Zij werd geboren in de buurt van Venetië. In het Italië dat ik later ben gaan liefhebben.. Ze studeerde politicologie, de wereld die ik leerde kennen. In 1972 ging ze in Kenia wonen met haar man en zoon, die beiden omkwamen. Ter nagedachtenis aan hen richtte Kuki een stichting op. De liefdestaal, het immense verdriet en de kracht die doorklinken in haar boeken zijn voor mij een groot voorbeeld. Een andere sterke vrouw vind ik Frida Kahlo.
Ontspanning
Als ik me wil ontspannen, ga ik het liefst koken. Het liefst voor mensen van wie ik hou. En het liefst met een goed glas. Als bijna vanzelfsprekend hou ik van de Italiaanse keuken. Die is eerlijk, simpel en rijk aan volle smaken. Bij mij als zelfbenoemde nep-Italiaan zijn veel basisingrediënten in mijn bescheiden keuken terug te vinden. Yoga, zwemmen en lezen zijn andere manieren. De diversiteit aan mensen in Club Book waar we iedere maand een boek verslinden en bespreken, maakt dat ik me welkom voel in de stad.
Eten & drinken
Mijn moeder heeft mij bijgebracht dat je je liefde toont voor een ander door eten. Goed voor die ander te zorgen. De enorme pannen met soep, de stapels gehaktballen; dat is mijn jeugd. In mijn studententijd zat ik bij een culi-club en we aten iedere week samen. Nu vind ik een tafel vol vrienden en familie die genieten van elkaars gezelschap te zorgen. goede gesprekken voeren, dichtbij mijn idee van de hemel. Gastrovino La Liguria is zo’n plek waar je het Italiaanse temperament en passie terugziet op het bord en in de gastvrijheid.
Wonen
Het Regentessenkwartier is een interessante wijk om te wonen. Maar wanneer ik mezelf toesta te dromen, denk ik aan een lichtblauw huis met een veranda. Ergens aan een mediterrane kust. Een gastvrij huis waarin iedereen welkom is. Waar inspirerende gesprekken de boventoon voeren en er een overvloed is aan zonrijpe tomaten en citroenen. Op die plek zou ik graag oud worden.
Reflectie
In deze tijd slaan mensen vaak in het wilde weg om zich heen. Ze voelen zich niet erkend, op allerlei vlakken tekort gedaan. De wereld zou er mooier uitzien wanneer we in staat zouden zijn om elkaar te herkennen, van mens tot mens. Wanneer we in staat zouden zijn om elkaar te erkennen, ieder met onze eigen zorgen en onze wensen. Want uiteindelijk willen we allemaal gezien worden. “It takes a village to raise a child”, is een gezegde uit Afrika. Maar ook; “it takes a child to raise a village. Ik denk dat deze nieuwsgierigheid in elkaar, ons kan helpen om de bruggen te slaan die nu zo hard nodig zijn.
📸 Femque Schook